Jak sfotografować lub zeskanować pracę, żeby dobrze wyszła w druku
Print może być tylko tak dobry, jak plik, z którego powstaje, dlatego digitalizacja pracy to krok, od którego zależy wszystko, co dzieje się później. Krótka odpowiedź: zeskanuj pracę, jeśli możesz, bo skan oddaje tony i drobne szczegóły wierniej niż fotografia. Sfotografuj ją, gdy skanowanie nie jest praktyczne. A potem zrób cztery testy opisane na końcu tego przewodnika, zanim sprzedasz z tego pliku choćby jeden print.

Najpierw: czego od ciebie potrzebujemy
Drukujemy z pliku cyfrowego. Nie skanujemy, nie fotografujemy ani nie digitalizujemy oryginałów u siebie, więc prosimy, nie wysyłaj nam samej pracy. Wgrywasz plik JPEG, TIFF albo PNG, a wszystko, co poniżej, dotyczy tego, jak sprawić, by ten plik był wierną kopią pracy.
Skanowanie
Przy małych, płaskich pracach na papierze wystarczy domowy skaner płaski. Wyczyść szybę, połóż pracę płasko i wyłącz w oprogramowaniu skanera wszelkie automatyczne poprawianie i wyostrzanie, bo chodzi o pracę taką, jaka jest. Skanuj w dużym rozmiarze. Idealne ustawienie to 1200 DPI, gdzie DPI oznacza po prostu, ile punktów skaner zapisuje na każdy cal twojej pracy. Duży skan zawsze można później zmniejszyć. Małego nie da się powiększyć.
Przy wszystkim, co duże, delikatne albo ważne, skorzystaj z profesjonalnej usługi skanowania. Polecamy Cultural Heritage Digitisation (CHD) w Wandsworth, London, gdzie oryginalne prace skanuje się na wielkoformatowym skanerze, który nie dotyka powierzchni pracy. Nie łączy nas żadna umowa handlowa ani z nimi, ani z nikim innym, więc wybierz tego, kto ci odpowiada. Jakość skanów bardzo się różni między usługodawcami, dlatego przed rezerwacją sprawdź opinie i poproś o spłaszczony plik TIFF w wysokiej rozdzielczości. Zarezerwuj też na to czas: termin skanowania jest niezależny od twojego zamówienia printów i wydłuża twój harmonogram.
Fotografowanie telefonem przy oknie
Aparat w telefonie przy miękkim świetle dziennym może się sprawdzić. Cała metoda sprowadza się do równego światła, aparatu ustawionego na wprost i pewnej ręki.
Światło. Pracuj przy dużym oknie, poza bezpośrednim słońcem. Idealny jest jasny, pochmurny dzień. Chodzi o płaskie światło bez cieni i bez jasnych plam. Wyłącz w pokoju lampy i oświetlenie sufitowe: mieszanie światła dziennego z żarówkami daje na zdjęciu dwie różne barwy światła, a to trudno potem skorygować.
Ustawienie. Powieś pracę na ścianie albo oprzyj ją pionowo i trzymaj aparat dokładnie równolegle do niej, wycelowany w środek pracy. Jeśli aparat się przechyli, prostokąt zamieni się w trapez. Użyj głównego obiektywu, nie szerokokątnego, a potem wypełnij pracą jak największą część kadru, żeby zachować jak najwięcej pikseli.
Stabilność. Użyj statywu, jeśli go masz, albo oprzyj telefon o coś solidnego. Zrób kilka ujęć i zostaw najostrzejsze.
Szkło i połysk. Jeśli możesz, wyjmij pracę z ramy, bo szkło odbija wszystko. Przy pracach werniksowanych lub błyszczących zmieniaj kąt padania światła, aż jasne plamy znikną.
Wzorzec koloru. Na jednym z ujęć połóż obok pracy fotograficzną szarą kartę. Dzięki niej ty albo każda osoba, która będzie edytować plik, macie znany neutralny punkt odniesienia do korekty koloru.
Jeśli masz aparat
Obowiązują te same zasady, tylko masz większą kontrolę. Najlepszy zestaw to dwie jednakowe lampy, po jednej z każdej strony, pod kątem mniej więcej 45 stopni i w tej samej odległości od pracy, oraz aparat na statywie. Fotografuj w RAW, utrzymuj niskie ISO, ustaw przysłonę w okolicach f/8, a balans bieli ustaw ręcznie. Jeśli te słowa nic ci nie mówią, nic nie szkodzi. Metoda z telefonem pozwoli ci zacząć, a dla prac, które liczą się najbardziej, jest profesjonalny skan.
Cztery testy, zanim zaczniesz sprzedawać z pliku
1. Czy jest wystarczająco duży? Sprawdź wymiary pliku w pikselach. Podziel każdy przez 200, a dostaniesz, w calach, w przybliżeniu największy print, jaki dobrze z niego wyjdzie. Podziel przez 300, żeby poznać rozmiar, w którym będzie wyglądał najlepiej. Plik o wymiarach 4000 na 5000 pikseli wygląda najlepiej do około 13 na 17 cali, a da się go rozciągnąć do 20 na 25. Orientacyjnie: pliki z telefonu o matrycy 12 megapikseli zostaw dla mniejszych rozmiarów. Wszystko poniżej 2 megapikseli jest odrzucane przy wgrywaniu.
2. Czy jest ostry? Powiększ do 100% te fragmenty, które mają znaczenie: krawędź, linię, ślad pędzla. Jeśli na ekranie obraz jest miękki, będzie miękki na papierze. Oprogramowanie potrafi powiększyć plik, ale dodaje w ten sposób piksele, a nie szczegóły.
3. Czy kolor się zgadza? Połóż oryginał obok ekranu w świetle dziennym i porównaj jedno z drugim. Najuważniej przyjrzyj się bielom. Papier, który powinien być biały, często wychodzi na zdjęciu szary albo kremowy, a ten odcień jest w pliku, więc będzie też na princie. Skoryguj go przed wgraniem. Nasz przewodnik po kolorze omawia to od strony ekranu.
4. Czy obroni się na papierze? Zamów pasek testowy: pasek twojego obrazu o wymiarach 4 na 30 cali na papierze, którego planujesz użyć. Pokazuje kolor, kontrast i ostrość tak, jak nie pokaże ich żaden ekran, i jest najtańszym sposobem, by znaleźć problem, zanim zrobią to twoi kupujący.
Zapisywanie i wgrywanie
Pracuj na oryginalnym pliku, a nie na kopii, która przeszła przez e-mail albo komunikator, bo takie kopie są zwykle po drodze zmniejszane. Zapisz plik jako JPEG w maksymalnej jakości albo jako spłaszczony TIFF. Jeśli zdjęcie pochodzi z iPhone'a, najpierw wyeksportuj JPEG: pliki HEIC są odrzucane przy wgrywaniu. Przy zapisie zachowaj osadzony profil kolorów. Jeśli twoje oprogramowanie daje wybór profilu, polecamy Adobe RGB (1998).
Wersje krok po kroku znajdziesz w centrum pomocy: Jak sfotografować pracę przed jej wgraniem?, Jak przygotować pliki do druku oraz Jak wgrać pracę.
Nasze zdanie
Digitalizacja to najmniej efektowna część sprzedawania printów i ta, którą najbardziej warto zrobić porządnie. Robisz ją raz dla każdej pracy, a każdy print tej pracy, jaki kiedykolwiek sprzedasz, powstanie właśnie z niej. Poświęć jej popołudnie. Potem reszta drogi to już tylko kilka decyzji.
Podobało się? Odbierz resztę mailem
Drop playbook: pięć krótkich e-maili od tego samego zespołu.